مدیریت بهینه مصرف انرژی در ساختمان ها پیامدهای مثبتی در اقتصاد خرد و کلان دارد. در مدیریت مصرف انرژی، علاوه بر کاهش مصرف راحتی ساکنان نیز باید مورد توجه باشد. مسئله مدیریت و زما بندی کارکرد وسایل الکتریکی خودکار و قابل برنامه ریزی در یک ساختمان هوشمند، یک مسئله بهینه سازی است که با توجه به تعداد وسایل الکتریکی و قابلیت های آن ها پیچیدگی بالایی دارد. در این پژوهش یک رویکرد مدیریت مصرف انرژی پیشنهاد شده است که شامل سه لایه از عامل های سوییچ، هماهنگ کننده و اجرا است که در یک ساختار شبکه ای با هم مرتبطند. عامل سویچ برای تعیین و پایش اولویت ها، سطح رضایت و راحتی کاربر استفاده می شود. عامل هماهنگ کننده درباره زمان بندی وسایل الکتریکی با هدف کمینه سازی هزینه برق مصرفی و بیشینه سازی راحتی کاربر تصمیم گیری می کند. عامل اجرا تصمیمات اخذ شده را با مجموعه ای از اعمال اجرا می کند. هدف اصلی این پژوهش ارائه الگوریتمی برای کاهش مصرف انرژی و اوج نرخ میانگین و درعین حال افزایش راحتی کاربر در لایه عامل هماهنگ کننده است. به این منظور روشی ترکیبی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک و الگوریتم خفاش ارائه شده و عملکرد آن بر اساس توابع هدف ارزیابی شده اند. نتایج حاصل نشان می دهد که روش پیشنهادی نسبت به روش های ارائه شده اخیر، بر روی مجموعه داده های اسمارت هوم[1] و سی یوبیمز[2] نتایج بهتری داشته اند.   [1]. SmartHome [2]. CU-Bems

پیشرفت های اقتصادی با پیشرفت صنعت ساخت یک کشور روابط همسویی دارد بطوری که با ساخت ساختمان های بلند به پیشرفت در صنعت ساخت افزوده می شود. در راستای پیشرفت صنعت ساخت، ریسک هایی وجود دارد که باعث کندی سیر پیشرفت و یا جلوگیری از آن می شود. به تناسب افزایش ریسک در پروژه، کار برای مدیریت و کنترل پروژه نیز دشوار می گردد. می توان بسیاری از شکست هایی که در پروژه ها روی می دهد، را به دلیل ریسک و عدم ثبات در محیط و درون ساختار پروژه دانست. با این وجود به دلیل غیرملموس بودن ریسک، هنوز تعریف جامع و کاملی از آن ارائه نشده است. علاوه بر آن، هنوز رابطه کمی جامعی که بتواند ریسک یک پروژه را اندازه گیری نماید و تمامی ابعاد ریسک را در آن لحاظ نماید، نیز ارائه نشده است. صنعت ساخت و ساز ساختمان های بلندمرتبه همواره به عنوان یکی از صنایع پر ریسک، مورد مطالعه و بررسی کارشناسان مدیریت پروژه قرار گرفته است. پروژه های ساخت و ساز به دلیل طبیعت فعالیت و فرآیندهایی که در بر دارند، ساختار سازمانی که طلب می کنند و محیطی که در آن انجام می شوند به صورت بالقوه در معرض انواع مختلف ریسک ها قرار دارند. در این تحقیق به شناسایی و اولویت بندی ریسک در پیاده سازی سیستم های هوشمند در ساختمان های بلند مرتبه پرداخته شده که با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی، اولویت بندی آنها صورت گرفته است.

ساختمان های اداری در مقایسه با انواع دیگر کاربری ها بزرگ ترین مصرف کننده انرژی در بخش ساختمان اند؛ ازاین رو با ارائه راهکارهای بهینه سازی مصرف انرژی، ارتقای کارایی و اصلاح الگوی بهره برداری می توان با کاهش میزان انرژی مصرفی، آسایش مورد نظر را فراهم کرد. در این پژوهش با کمک نرم افزارهای شبیه سازی Designbuilder و دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) و دستگاه های ثبت اطلاعات، پارامترهای کیفیت محیط داخل (دما، رطوبت و فشار هوا) و میزان انرژی مورد نیاز در یک ساختمان هوشمند محاسبه و بررسی شد. هدف اولیه مطالعه ارائه راهکارهای ساده و عملی، کاهش مصرف انرژی و ایجاد شرایط آسایش کارکنان در یک ساختمان اداری بلندمرتبه پانزده طبقه در شهر تهران است. مطالعه، سپس راه های عملی و ساده کاهش مصرف انرژی را در چنین ساختمانی بررسی می کند. یافته های شبیه سازی نشان داد که با انجام برنامه ریزی مناسب در زمینه مصرف و مدیریت انرژی در ساختمان های اداری هوشمند، امکان کاهش بیش از 35 تا 40درصد مصرف انرژی سالانه وجود داشته و بیشترین میزان صرفه جویی در بخش های سرمایش و روشنایی است.

زمینه و هدف: استفاده از فناوری نوین باعث کاهش مصرف انرژی می شود به طوری که به کارگیری امکاناتی که ساختمان را در اصطلاح هوشمند کند، برای ساختمان های آینده مدنظر است درواقع ساختمان هوشمند به ساختمانی گفته می شود که ساکنین آن امکان تنظیم و کنترل تجهیزات آمادی و مهندسی را به صورت خودکار و یا از راه دور و نزدیک داشته باشند و نیز بتوانند برنامه های مختلف و سناریوهای متنوعی را برای آن تجهیزات تعریف و اجرا نمایند. طراحی این ساختمان ها موضوعی است که در دو دهه اخیر توجه بسیاری از معماران و محققان را به خود جلب نموده است. هدف از انجام این پژوهش بررسی کیفی مؤلفه های مؤثر آمادی و مهندسی بر مدیریت ساختمان های هوشمند است. روش: روش تحقیق پژوهش حاضر ازنظر هدف توسعه ای و کاربردی و ازنظر ماهیت ترکیبی و ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش از طریق مصاحبه با خبرگان و مهندسین نظام مهندسی می باشند و در انجام تحلیل های فوق الذکر از نرم افزار اس. پی. اس. اس. استفاده گردید. یافته ها: این پژوهش نشان داد که بین کمبود منابع، بالا بودن هزینه، سیاست گذاری های کشور، مشکل مالی، همکاری شرکت های با فناوری، نوسانات سیاسی و اقتصادی، تأخیرهای تأمین کنندگان، نوسانات مدیریتی، اثربخشی و کیفیت کاری، تعهد مدیران، عملکرد نیروی کار، عدم مقاومت کاربران، مشارکت کاربران، بلوغ دانشی، تجربه شخصی، مدیریت کاربران، زیرساخت های مناسب، تعداد واحدهای سازمانی، محدودیت های تحمیلی، سرعت فرآیند، برآورد دقیق حجم کار، شفافیت اهداف، تخمین صحیح زمان و تخمین صحیح بودجه رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: بررسی و پایش عواملی که منجر به عدم حرکت سریع به سمت هوشمند سازی ساختمان های هوشمند می باشد. از نقطه نظر زیست محیطی و تاثیرات مثبت استفاده از ساختمان های هوشمند در محیط زیست، باید به عوامل شناسایی شده در این تحقیق، توجه ویژه داشت.

ارائه خدمات ویژه به ساکنین در ساختمان های هوشمند به منظور بهره وری انرژی، مستلزم آگاهی از اطلاعات هویتی، محل سکونت Wi-Fi و نیز مکان لحظه ای افراد در داخل ساختمان است. در این مقاله، به طراحی یک سیستم مکان یابی داخل ساختمان مبتنی بر اثرانگشت تعبیه شده روی گوشی های هوشمند می پردازیم. سیستم مکان یابی داخل ساختمان از دو بخش برخط و برون خط تشکیل شده است. در مرحله برون خط، یک بستر گردآوری اطلاعات نقشه رادیویی و پردازش قدرت سیگنال های دریافتی معرفی می شود. در مرحله برخط، خوشه بندی لایه همسایه نزدیک مبتنی بر وزن دهی آماری و مختصات تفاضلی ارائه می شود. این سیستم پیشنهادی در مقایسه با سایر سیستم ها K برخط و روش دقت مکان یابی را بهبود می دهد. همچنین الگوریتم پیشنهادی از نظر پیچیدگی محاسباتی با الگوریتم های دیگر قابل مقایسه است. در این مقاله، ارزیابی سیستم مکان یابی پیشنهادی با استفاده از اطلاعات واقعی یک طبقه صورت می گیرد.